Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Á árunum 1977 til 1978 málaði Erró seríuna Skáldin, 23 verk sem heiðra lykilskáld og rithöfunda heimsbókmenntanna. Þar á meðal er enski rithöfundurinn Charles Dickens, einn áhrifamesti skáldsagnahöfundur 19. aldar. Í þessu verki sýnir Erró Dickens að störfum, með penna í hendi, eins og hann sé að skapa lifandi senurnar sem birtast á bak við hann.
Í bakgrunninum má sjá kraftmikla senu úr myndasögusamstarfi Marvel og DC frá 1976, Superman vs. The Amazing Spider-Man, þar sem fjölmennt blaðamannateymi frá Daily Planet og Daily Bugle safnast saman á ráðstefnu í New York til að sjá gervihnöttinn ComLab One afhjúpaðan – þar á meðal eru Peter Parker (Köngulóarmaðurinn) og Clark Kent (Ofurmennið). Hins vegar hefur Erró víða skipt út upprunalegum myndbrotum fyrir teikningar eftir Alberto Salinas, sem sýna lykilatriði úr lífi Dickens.
Tengingin milli verka Dickens og teiknimynda byggist á víðtækum vinsældum og aðgengi. Hvort tveggja byggir á framhaldssögum, spennandi frásögnum og eftirminnilegum persónum, og gjarnan er tekist á við samfélagsmálefni og siðferðileg álitamál. Myndin af gervihnettinum virkar óvænt í fyrstu en dregur upp áhugaverða hliðstæðu – Dickens var nákvæmur rannsakandi þegar mannlegt samfélag var annars vegar og náði að fanga fjölbreytileika þess líkt og gervihnöttur sem veitir yfirsýn yfir jörðina.

Charles Dickens

Hallgrímur Helgason

Lækjartorg

Baldur Helgi Snorrason, David Eladio Hugo Cabo

Sjávarmál var hannað af arkitektunum Baldri Helga Snorrasyni og David Hugo Cabo í samstarfi við rithöfundinn Andra Snæ Magnason. Verkið stendur við sjávarkambinn á Eiðsgranda og fjallar um tengsl manns og sjávar, jafnframt því að vekja athygli á áhrifum loftslagsbreytinga á höfin. Á annarri hlið verksins eru letruð íslensk heiti yfir hafið.
Verkið var valið í opinni samkeppni sem haldin var samkvæmt samkeppnisreglum Sambands íslenskra myndlistarmanna. Samkeppnin varð til í kjölfar hugmyndar frá íbúum Vesturbæjar í íbúalýðræðisverkefni Reykjavíkurborgar, Hverfið mitt, þar sem íbúar geta lagt fram og kosið um hugmyndir að úrbótum í nærumhverfi sínu.

Sjávarmál

Ingunn Fjóla Ingþórsdóttir

Verkið vísar í grunnþætti málverksins, liti, fleti og línur og má því líta á það sem málverk í rými. Verkið hvetur áhorfendur til að hreyfa sig innan rýmisins og skoða frá mismunandi sjónarhornum. Verkið fjallar um skynjun okkar áhorfenda, þáttöku, afstöðu og sjónarhorn hér og nú.

Allt er hreyfing

Hildigunnur Birgisdóttir

Í marglaga verkum sínum kannar Hildigunnur hugmyndir um fegurð, notagildi og samhengi hlutanna. Verk hennar eru hvating til áhorfandans til að efast um jafnvægið á milli skynjunar og raunveruleika. Með því að tefla fram hversdagslegum hlutum, eins og tökkum úr lyklaborði og spreybrúsum, í óvæntum stærðum eða úr framandi efnum undirstrikar Hildigunnur kunnuglega eiginleika þeirra en dregur um leið notagildið í efa. Bjögunin undirstrikar skúlptúrískt gildi hinna upprunalegu hluta og fagnar fegurðinni sem felst í því sem fæstir gefa gaum.

PEACE

(enter)

Sara Riel

Verkið er einskonar órói, samsettur úr fjórum lazerskornum glerjum sem hanga saman í stálröri og vír sem fest er við mótor. Glerin lýsa framþróun á geimrusli frá upphafi geimferða 1957 til spálíkana í framtíðinni. Mótívið á fyrsta gleri er aðeins hringur eða jörðin, gler tvö geymir árið 1997, gler þrjú 2017 og það síðasta hvernig verður umhorfs árið 2037 ef þróunin heldur óbreytt áfram. Verkið snýst í hringi og á það er varpað með myndvarpa myndskeiði af ljósi sem hægt og rólega birtist og hverfur. Vörpunin lýsir upp laserskurðinn í glerjunum sem varpar skuggum á nærliggjandi veggi. Geimferðir sýna okkur jörðina í nýju ljósi en afleiðingarnar eru að þær þekja hana smám saman geimrusli, svo hætt er við að við lokumst inni í sjálfsköpuðum ruslahjúp.

Geimrusl

Arnar Ásgeirsson

Í Goðahverfinu svokallaða í miðbæ Reykjavíkur er að finna listaverk gerð af Arnari Ásgeirssyni, hugsuð sem kennileiti fyrir hverfið. Þar er að finna mistiltein í formi örvar sem banaði Baldri, alsjáandi auga Óðins og veggmynd alsetta táknmyndum allra goðanna úr hverfinu. Frekari upplýsingar um verkin og staðsetningar er að finna í smáforriti Listasafns Reykjavíkur um útilistaverk „Reykjavik Art Walk“.

Auga

Birgir Andrésson

Birgir kannaði fyrst og fremst litakerfi sem formmál íslenskrar menningar, landslag hennar og listasögu. Æfingarnar í lit voru alvarlegar, tilgangslausar og óþarfar; litatöflu listamannsins er „raunveruleg“ að því marki sem sérhver eiginleiki getur talist felast í menningu. Þær eru eins konar afleidd þýðing eða útdráttur, sem sýnir skynjun Andréssonar á heimalandi sínu og persónulegu uppvexti. Í þessu tilviki eru stensilorðin „svartasta nótt“ sem kalla fram langa dimma íslenska vetur, en verkið gæti líka kallað fram dimmt hugarástand mannlegs ástands.

Dimmasta nótt

Hrafnkell Sigurðsson

Upplausn

Erró, sem mótaðist af kalda stríðinu, beinir gjarnan sjónum að hugmyndafræðilegum átökum samtímans. Í Kapteinn Ameríka má sjá slík átök milli afla með andstæða heimssýn.
Verkið heitir eftir ofurhetjunni sem sköpuð var af Jack Kirby og Joe Simon árið 1940. Henni var ætlað að vera tákn bandarískra gilda, frelsis og lýðræðis, í baráttu gegn nasistum í síðari heimsstyrjöld og síðar við kommúnista í kalda stríðinu. Helsti andstæðingur hans, Rauða höfuðkúpan, þróaðist frá því að vera þýskur nasisti yfir í sovéskan njósnara.
Verk Errós birtir baráttu góðs og ills, hann sækir myndefnið í tvíblaða opnu úr Captain America nr. 298 frá árinu 1984, þar sem Rauða höfuðkúpan hæðist að andstæðingi sínum. Á milli þeirra setur Erró inn lifandi þrívíða netbyggingu – „járnnet“ – sem afmyndar andlitin og dregur fram ofbeldi, ótta, árásargirni og óróleika.

Captain America / Kapteinn Ameríka

Guðný Rósa Ingimarsdóttir

Guðný Rósa Ingimarsdóttir nýtir sér pappír sem efnivið til útsaums en þó á allt annan hátt. Verk hennar eru óhlutbundin og í þeim mætast lífræn og geómetrísk form. Athöfnin við að skapa verkin er mikilvæg, hún vinnur í flæði og er ekki búin að ákveða fyrirfram hvernig verkið á að vera. Hún sækir í sífellu í eldri verk við sköpun nýrra og hikar ekki við að breyta þeim eldri ef henni þykir þess þörf. Saumurinn er iðulega taktfastur og jafnvel kerfisbundinn, til að mynda í rúðumynstri.

Horfnar teikningar (H)

Fundinn þráður

Pappírsverk Guðnýjar Rósu eru útfærð með öllum þeim möguleikum sem efnið býður upp á. Það er klippt og skorið, límt saman, málað og teiknað á, saumað í og fleira. Verkin eru eins konar skrásetningar á ótilteknum fyrirbærum, greining á ferli, hegðun og mynstri. Ýmist er eins og þau vísi í innsta kjarna undir smásjá eða samhengi í víðáttu alheimsins.

vitrine - wallpaper (reworked)

Hrynjið þið glerturnar

Anna Rún Tryggvadóttir

Anna Rún teflir saman tækni og náttúru í sköpunarferli sínu en hún er stöðugt að skoða og hlúa að stöðu manneskjunnar innan og gagnvart náttúrunni. Í verkinu Hringfarar gerir hún tilraun til að trufla skynjun fólks á rýminu. Úr verður gjörningur trjáa, hálfgerður dans, sem áhorfandinn tekur þátt í. Hún kemur með náttúruna inn í sýningarrýmið, og er ófyrirséð í upphafi hvernig innsetningin muni þróast. Trén eru fengin úr ferli eðlilegrar grisjunar. Náttúruleg hringrás heldur áfram og við tekur hrörnunarferli sem er í fullum gangi frammi fyrir augum áhorfenda.

Hringfarar

Magnús Helgason

Kassinn sem hangir á veggnum er eins og hver annar pappakassi. Ef maður fylgist aðeins með honum kemur maður auga á vír sem hreyfist af sjálfu sér. Heiti verksins vísar til uppgötvunar, „Aha!“ Magnús gerir verk sem koma á óvart en eru um leið ósköp hversdagsleg. Þá minnir hann okkur á að njóta litlu hlutanna í daglegu lífi.

Aha kassinn

Auður Lóa Guðnadóttir

Auður Lóa sækir innblástur í skrautstyttur sem voru vinsælar í gamladaga í Bretlandi. Þær sýndu ýmislegt sem fólki fannst fallegt, skemmtilegt eða virðingarvert. Hér leitar Auður Lóa að fyrirmyndum á internetinu og staldrar við það sem vekur áhuga hennar. Hún býr síðan til styttur eftir myndum á skjánum en í stað postulíns notar hún pappamassa.

Sími í hleðslu

Rós og rósablöð

Staffordshire hundar

Myndefni Auðar Lóu er listakvennahópurinn Guerilla Girls, sem þekktur er fyrir að beina kastljósinu að vanmati listheimsins á framlagi kvenna. Á bleikum fleti fyrir neðan þær stendur fleyg setning úr einu frægasta verki þeirra „Verða konur að vera naktar til að komast inn í Met-safnið? Guerilla Girls 1987“.

Safneign