Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Daði Guðbjörnsson

Daði Guðbjörnsson hefur farið ótroðnar slóðir í listsköpun sinni og tileinkað sér sérstæðan og persónulegan stíl. Hugmyndir, tákn og tilvitnanir eru honum óþrjótandi viðfangsefni.

Án titils

Eyjólfur Einarsson

Abstrakt mynd

Án tiitls

Gunnlaugur Blöndal

Frá Þingvöllum

Helgi Valgeirsson

Frá Reykjavíkurhöfn

Magnús Jónsson

Sölvhóll

Mengunardýr

Sigurður Guðmundsson

Landschaftserinnerung

Nocturne

Frage an die Geschichte

Þórarinn B. Þorláksson

Júlíana Gottskálksdóttir lýsir málverkum Þórarins B. Þorlákssonar með þessum orðum: „Flestar landslagsmyndir Þórarins eru mannlausar. Þá sjaldan maðurinn birtist þar, er hann aðkomumaður í landinu, maður sem hugsar eða saknar einhvers, ekki maður sem býr í sveitinni og samsamast landinu. Í þessum myndum er engin atburðarás. Það, sem gerist, er í huga mannsins sem hefur tyllt sér niður. Til eru fáeinar myndir sem sýna karl eða konu sitja við sjó og horfa út á sundin við Reykjavík. Þau snúa baki við áhorfandanum og horfa í átt til skips eða báts sem siglir burt. Í þessum myndum má finna andblæ, er leiðir hugann að þeirri rómantísku hefð sem kennd er við Caspar David Friedrich og gera má ráð fyrir að Þórarinn hafi þekkt til“ (Júlíana Gottskálksdóttir: Þórarinn B. Þorláksson: Brautryðjandi í byrjun aldar).

Vísast á Júlíana hér við tvær þekktustu myndir Friedrichs, Munkinn á ströndinni (1809) og Ferðalang ofar skýjum (1818), sem báðar sýna stakar manneskjur andspænis yfirþyrmandi óravíðáttum hins óþekkta og eru lykilverk í allri umræðu um „upphafningu“ eða „hið súblíma“ í myndlist.

Enduróm ofangreindra (og annarra) mynda Friedrichs er að finna í nokkrum málverkum eftir Þórarin. Verkið í eigu Listasafns Reykjavíkur vísar þráðbeint til Friedrichs og nægir þar að nefna flata skuggamynd konunnar, dulúðugt andrúmsloftið og ójarðneska birtuna.

Sumarkvöld við Reykjavík

Guðrún Gunnarsdóttir

Græn ljóð

Georg Guðni

Who is afraid of red, yellow and blue

Laufás

Magnús Pálsson

Í minningu Njálsbrennu er eitt af verkum Magnúsar þar sem hann vinnur skopleg tilbrigði við hugmyndina um minnismerki. Verkið samanstendur af tíu ritvélum á stöplum, arfa sem hangir úr hverri ritvél og bílnúmeraplötunni L-1010 sem stendur á stöpli fyrir framan ritvélarnar. L-ið stendur fyrir Rangárvallasýslu og 1010 fyrir ártal brennunnar; ritvélarnar eru jafnmargar og þeir sem brunnu inni samkvæmt sögunni. Arfinn vísar til þess að í sögunni segir að notaður hafi verið arfi til að tendra eldinn. Í minningu Njálsbrennu er gott dæmi um bókmenntalega konseptlist, ekki aðeins vegna þess að verkið fjallar um bókmenntalegt efni, heldur einnig vegna þess að uppbygging verksins og innri merkingartengsl eru bókmenntalegs eðlis.

Safneign