Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Party Time

Back Up Crew of First Apollo Flight

Fisso l'idea

Odalisque

Um miðjan sjöunda áratuginn skapaði Erró nokkrar myndaraðir sem byggðu á sömu lögmálum um myndrænar andhverfur. Ein þeirra er Páfalist-röðin frá árinu 1965, þar sem hann stillir saman ljósmynd af Jóhannesi XXIII páfa („góða páfanum“, páfa fólksins), sem hann fékk af póstkorti, og endurgerðum myndum af módernískum málverkum. Útkoman verður sjónrænt andstæðuform sem fangar athyglina. Með þessari aðferð dregur Erró upp samsvörun milli föður nútímavæðingar kaþólsku kirkjunnar og hinna svonefndu „páfa“ nútímalistarinnar (Arp, Klee, Matisse, Léger, Mondrian, Capogrossi, Magnelli o.fl.).
Tilgangurinn er gáskafullur, eins og sjá má af orðaleikjunum í titlum málverkanna („Papa Picasso“ og „Papa Braque“), þar sem „papa“ vísar bæði til páfa á ítölsku og föður á frönsku. Nafn raðarinnar, Páfalist, tengir svo saman „pope art“ og popplist á hnyttinn hátt. Þessi aðgerð er í senn myndbrjótur og glettni, þar sem hún ögrar valdhöfum ólíkra sviða og tíma með fjörugri óvirðingu.

Pabbi Picasso

Sigfús Halldórsson

Í Grjótaþorpi

Jóhannes S. Kjarval

Bjólfur á Seyðisfirði

Kristnitakan á Þingvöllum

Tómasína

Skjaldmey I

Nocturne

Jóhanna Bogadóttir

Án titils

Valtýr Pétursson

Nína Tryggvadóttir

Eiríkur Smith

Eiríkur fæddist árið 1925 og ólst upp í Straumi við Straumsvík fyrstu árin. Fjölskyldan fluttist til Hafnarfjarðar árið 1931 þar sem Eiríkur bjó nær alla tíð síðan. Hann byrjaði snemma að teikna skip og báta á pappír sem honum áskotnaðist. Hann hóf nám árið 1946 við Myndlista- og handíðaskóla Íslands, stundaði einnig myndlistarnám í Kaupmannahöfn og París og nam prentmyndasmíði við Iðnskólann í Hafnarfirði. Fyrstu sýninguna hélt Eiríkur árið 1948 í Sjálfstæðishúsinu í Hafnarfirði.

Svif

Frá Þingvöllum

Karitas

Kristján Röðuls

Úr Gálgahrauni

Verkið Esjan í vorleysingum er óður til umbreytingarkrafts náttúrunnar, mögnuð symfónía blæbrigðaríkra en dempaðra litatóna. Form fjallsins er aukaatriði, formgerð verksins er nánast abstrakt og leiðir hugann að hinum náttúrutengdu abstraktverkum Svavars Guðnasonar. Hér fer Kjarval hamförum, hann gefur okkur enn nýja sýn á landið sem tjáir hugarástand hans og innlifun í náttúruna. Steingerður Guðmundsdóttir rithöfundur heimsótti Kjarval í vinnustofu hans haustið 1957 og sá Esjumyndirna. „Við augum blasir Esjan – eins og listamaðurinn sér hana, og festir á léreftið fimum höndum: klædd hvítum kjól dansar hún við goluna, sem þrýstir léttum kossi á enni hennar – í augsýn himinblámans. […] Að baki myndarinnar býr önnur Esja, gjörólík hinni fyrri, dökk yfirlitum þar sem fjallsbrúnin er eins og frosin músíkk. Það er líkast því að vorið sé í öðru auga listamannsins, en veturinn í hinu.“  Steingerður fékk síðar verkið Esjan í vorleysingu að gjöf frá listamanninum og skömmu fyrir andlát sitt gaf hún Kjarvalssafni verkið til minningar um Kjarval vin sinn.

Safneign