Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Jóhann Ludwig Torfason

Frumherjarnir - Ásgrímur

Frumherjarnir - Þórarinn

Valgerður Guðlaugsdóttir

Verkfæraskápur Valgerðar er eins og eitthvað sem hún hefur fundið á verkstæði úti í bæ og sett upp í listrænu samhengi. Ýmis smíða- og útskurðartól hanga í snyrtilegri röð og innanum eru tímaritaúrklippur af fáklæddum konum. Inni á baki skápsins er teikning af konu. Valgerður setur úrklippurnar af undirfatafyrirsætunum í kunnuglegt samhengi karlavinnustaða og víkkar um leið hugtakið verkfæri yfir á hinn hlutgerða líkama kvenna.

Verkfæraskápur

Sveinn Þórarinsson

Án titils (Öskjusvæðið)

Án titils (Þingvellir, Almannagjá)

Jóhannes S. Kjarval

Eftir að Kjarval flutti heim árið 1922 fór hann einungis í eina langa ferð til útlanda, en það var Frakklandsferð sem hann fór árið 1928 og dvaldi þá í París um hálfs árs skeið. 
Kjarval lagði leið sína í skógana utan við París til að mála úti. Í skógarmyndum Kjarvals frá Frakklandi má greina impressjónísk áhrif og tilraunir til að fanga þau síbreytilegu lit- og ljósbrigði sem skapa stemmningu augnabliksins. Með samblandi af mjúkri áferð olíulitarins, sem minnir á pastelkrít, og fínlegri pensilteikningu nær hann fram undraverðum léttleika í túlkun sinni á vorkomu í skóginum. Pensilför eru stutt og snögg, andstæðulitir mynda skugga og birtu, litur er lagður létt á léreftið sem sumstaðar glittir í gegn um þunna málninguna. Verk þessi geisla af náttúruhrifningu listmannsins sem gefur sig unaði vorkomunnar á vald. Þau sex ár sem hann hafði búið á Íslandi eftir að námi hans lauk, hafði hann verið leitandi í landslagstúlkun sinni og í raun ekki lagt megináherslu á að mála landslag því önnur verkefni höfðu tekið stóran hluta af tíma hans og áhuga. Eftir Frakklandsdvölina varð útimálverk í íslenskri náttúru eitt meginviðfangsefni hans.

Safneign