Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Þórður Ben Sveinsson

Án titils

Katrín Sigurðardóttir

Impasse - Ísaksskóli II

Ónefnd Innsetning

Ólöf Nordal

Íslenskt dýrasafn - Sleipnir

Íslenskt dýrasafn - Kýklópi

Íslenskt dýrasafn - Janus

Gull (4)

Bell, Larry

Fraction #2330

Pop's History / Saga Popplistarinnar (version 2)

Ingi Hrafn Hauksson

Kolbrún Kjarval

Listamaðurinn gaf safninu verkið árið 1995 í tilefni sýningarinnar Íslensk leirlist.

Fuglamaður

Sverrir Haraldsson

Sverrir Haraldsson verður að teljast eitt af undrabörnum íslenskrar myndlistar. Fjórtán ára gamall var hann farinn að mála góðar landslagsmyndir, sextán ára var hann tekinn inn í Myndlista- og handíðaskóla Íslands í Reykjavík, yngstur íslenskra myndlistarmanna og tveimur árum síðar voru verk eftir hann tekin inn á haustsýningu FÍM. Sverrir hélt einkasýningu í Listamannaskálanum árið 1952 sem sýndi margvíslega hæfileika hans. Þó virtist hann framar öðru hafa áhuga á mjúklátri formgerð – bog- og sveiglínum og lífrænu myndmáli. Á árunum 1952–53 var listamaðurinn við nám í París og gekkst þar undir aga konkretlistar/strangflatalistar eins og þorri ungra íslenskra myndlistarmanna sem þar var við nám á þessu tímabili.

J.B.K. Ransu

Í málverkum sínum vinnur Ransu með hvernig við skynjum myndlist og skoðar einkum eðli málverksins. Hann gerir tilraunir með því að tileinka sér og vísa til eiginleika úr sögu miðilsins og höfða beint til upplifunar áhorfenda. Þetta verk tengist tímabili þegar listamaðurinn hóf að sameina andstæður í sögu abstrakthefðarinnar; gjörningamálverks og strangflatarhefðar. Listamaðurinn lítur á athöfnina að skvetta málningu sem úthverfa eða sem gjörning, á meðan hin síendurteknu mynstur tákna innhverfa nálgun á málverkið, eða það sem ekki gerist.

XGEO

Hörður Ágústsson

Verk Harðar sem unnin eru með strigalímbandi þóttu framúrstefnuleg og efnisnotkunin nýstárleg þegar hann sýndi þau fyrst um miðjan áttunda áratug 20. aldar. Verk hans sverja sig í ætt við aðferðir mínimalisma og konkret-listar, en Hörður líkti verkum sínum sjálfur við ferðalag þar sem hann leitaði að hinni fullkomnu formgerð. 

Hörður var fjölhæfur listamaður sem fékkst einnig við annars konar listsköpun, fígúratíf málverk og teikningar, auk þess sem hann stundaði rannsóknir á sögu íslenskrar húsagerðar. Samþætting listforma var honum hugleikin og hann áleit byggingarlist vera grunninn að allri list og menningu.

Safneign