Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Sigrún Ólafsdóttir

Aðdráttarafl 8

Aðdráttarafl 7

Aðdráttarafl 6

Jens Kristleifsson

Náttúruskoðun

Aðdráttarafl 5

Aðdráttarafl 4

Aðdráttarafl 3

Aðdráttarafl 2

Aðdráttarafl 1

Andrými

Ólafur Gíslason

Vernissage

Guðjón Ketilsson

Stjörnubjartur himinn og ávalar öldur.

Án titils

Náttúrufriðun

Sólveig Aðalsteinsdóttir

Viðfangsefni Sólveigar endurspegla hugleiðingar um tímann og efnið, söguna og minnið sem felst í efninu. Í verkinu eru mörkin á milli efnisins og umbreytingar þess í myndverk könnuð. Verkið samanstendur af litakrukkum á hvolfi sem standa í þéttum röðum á litlu viðarborði. Það er í anda annarra verka sem Sólveig gerði á níunda og tíunda áratugnum sem voru oft og tíðum samansett úr fundnum hlutum.

Ragnheiður Jónsdóttir

Magnús Á. Árnason

Landslag

Bragi Ásgeirsson

Bragi Ásgeirsson var fjölhæfur myndlistarmaður sem afkastaði miklu á ferli sínum. Hann aflaði sér yfirgripsmikillar menntunar í myndlistinni og nam í mörgum löndum. Myndlist hans er víðfeðm en þar má nefna teikningar, fígúratíf grafík, upphleypt popplistaverk og abstrakt málverk. Enginn einn listamaður fremur en annar hafði afgerandi áhrif á myndlist Braga en þó eru ákveðnir málarar sem Bragi hafði meiri mætur á en öðrum. Þar má nefna listamenn eins og Picasso, Munch, Jón Stefánsson, Modigliani, Matisse og Hammershøi.

Frú M (Móðir mín)

Eyborg Guðmundsdóttir

Myndlistarferill Eyborgar Guðmundsdóttur er eins konar öskubuskusaga. Frá unga aldri hafði hún áhuga á myndlist en gekk aldrei í listaskóla á Íslandi. Árið 1959, eftir tólf ára starf hjá Búnaðarfélagi Íslands, tók hún sig upp og hélt til Parísar til að afla sér listmenntunar. Hún innritaðist í Académie Julien en fann brátt að námið þar hentaði henni ekki og hóf því að leita sér leiðbeinenda meðal franskra listamanna. Innan tíðar var hún komin í vinfengi við nokkra af þekktustu listamönnum Parísar, meðal annars Victor Vasarely, og féllst hann á að líta til með henni. Framgangur Eyborgar og skjót og skilvirk viðbrögð hennar við myndlistinni sem hún sá voru með ólíkindum ef haft er í huga að fyrri menntun hennar í myndlist var afar takmörkuð. Um 1962–63 er Eyborg farin að gera vönduð verk sem fóru bil beggja milli formhyggju strangflatalistar og sjónertingar optískrar myndlistar. Það var engin tilviljun að Eyborg fór þá leið því að heima á Íslandi hafði hún umgengist Hörð Ágústsson, Þorvald Skúlason og Dieter Roth sem allir höfðu aðhyllst formfestu og þaulskipulag í verkum sínum. Tilraunir með hreyfingu forma og sjóntitring er einnig að finna í verkum þeirra Dieters og Harðar frá úthallandi sjötta áratugnum, og sjá má Eyborgu kallast á við verk þeirra.

Safneign