Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Helgi Þorgils Friðjónsson

Helgi Þorgils hefur skapað persónulegan táknheim þar sem nokkurs konar sjálfsmynd er sett í margháttað samhengi. Manneskjan er gjarnan nakin innan um gróður, dýr og fugla eða í stellingum sem kallast á við þekkt minni úr listasögunni. Helgi Þorgils yfirfærði myndheim sinn í skúlptúr á sýningu í Gerðarsafni árið 2013 þar sem sjá mátti m.a. þennan gosbrunn. Í verkinu og í tveimur skissum að því má sjá hvernig mannslíkami blandast sel og svani.

Uppkast fyrir gosbrunn

Hulda Vilhjálmsdóttir

Málverk Huldu Vilhjálmsdóttur eru unnin með líflegri teikningu, djörfu litavali og frjálslegum pensilstrokum. Þau eru nær alltaf fígúratíf og sýna manneskjur, innanstokksmuni eða fyrirbæri í náttúrunni. Þau vekja hugleiðingar um tilfinningalegt og sálrænt ástand, bæði í vali á myndefni en líka í þeirri tjáningarríku aðferð sem listamaðurinn beitir.

Rúm og rauður lampi

Rúm William Morris

Engill lærir að fljúga

Ragnar Kjartansson

Hugvekja

Davíð Örn Halldórsson

Mandarína eftir Davíð Örn var kærleikskúla ársins 2014.

Appelsínugul kringla... 
sem brotnar í báta. 
Börkur sem ilmar, 
appelsínugulur eða grænn. 
Innihaldið ríkt, 
minningin um síðustu sterk. 

Þessi mandarína bragðast ekki vel, 
en hún brotnar í báta. 

- Davíð Örn Halldórsson

Mandarína

Ásdís Sif Gunnarsdóttir

Verk Ásdísar var upprunalega hluti af innsetningu í A-sal Hafnarhúss en það má aðlaga ólíkum aðstæðum hverju sinni sem það er sýnt. Ásdís endurnýtir eldra efni og skeytir því við nýtt þannig að myndheimur hennar verður að einni órofa heild. Undirstaðan er gjörningur og texti sem síðan fara í gegnum úrvinnslu í upptöku. Efni og rými bætist þar ofan á sem mismunandi lög þangað til hinni línulegu framvindu vídeós og texta er kollvarpað. Ásdís bregður sér í ýmis gervi og styrkja þau enn afbygginguna sem á sér stað í verki hennar.

Skipbrot úr framtíðinni / sjónvarp úr fortíðinni

Erla Haraldsdóttir

Þegar Erla málar verk fylgir hún fyrirfram mótaðri aðferðafræði og leikreglum. Hún leitar til fólks í kringum sig og falast eftir fyrirmælum, hugmyndum og verkefnum sem hún síðan uppfyllir eftir þar til gerðu ferli. Stundum einsetur hún sér að fylgja eigin fyrirmælum sem hún setur saman nánast af handahófi. Hún leitast síðan við að mála sem raunsannasta mynd með öllum þeim tæknilegu og fagurfræðilegu aðferðum sem henni eru tamar.

215 West 98th Street, The Gramont

Torfbær á Íslandi

Seljalandsfoss

Gangurinn í Pszczyna höllinni

Sólveig Aðalsteinsdóttir

Endurlit II

Endurlit I

Hringsýn

Ómar Stefánsson

Strengjabrúðuleikari

El Greco-jól

Hrafnkell Sigurðsson

Áhöfn 5

Jarðarberið / The Strawberry

Kristín Gunnlaugsdóttir

Sköpunarverk I

Útskorinn stóll. Sveinsstykki Ásmundar Sveinssonar

Portrett af Jaime Sabartés

Ólöf Pálsdóttir

Verkið er staðsett í höggmyndagarði kvenna við tjörnina.  Verkið er í eigu Listasafns Íslands

Verkið Sonur sýnir ungan, nakinn mann sitja á stalli með útbreiddan faðminn og lófar hans vísa fram. Höfuðið hvílir á löngum hálsi og hallar eilítið aftur. Líkaminn er í senn spenntur og í ró; ungi maðurinn breiðir eftirvæntingarfullur út faðminn á móti lífinu sem er í vændum. Ólöf segir sjálf í viðtali að Sonur sé tákn íslenskrar æsku en verkið tileinkar hún móður sinni. Verkið var útskriftarverk Ólafar við Konunglega listaháskólann árið 1955 og hlaut hún æðstu viðurkenningu skólans, gullpeninginn, fyrir verkið, auk námsstyrks. Gullpeningurinn hafði verið veittur í um 200 ár og Ólöf er fyrsta og eina íslenska konan til að hljóta þessa eftirsóttu viðurkenningu. Opinber umfjöllun um verkið og listamanninn var einkar jákvæð í dönskum fjölmiðlum og þar var meðal annars sagt að Ólöf væri hæfileikaríkur myndhöggvari, að verk hennar bæru vott um sjálfstæði og persónuleika og væru einkar fagmannlega útfærð. Menntamálaráð keypti verkið árið 1959 fyrir Listasafn Íslands og lét steypa það í brons.

Safneign