Ásmundur Sveinsson

Erró

Kjarval

Þórdís Erla Zoëga

Verkið Sjónarmið samanstendur af hringlaga hálfgegnsæjum spegli, hringlaga mottu og hringlaga kollum. Hvert hringform margfaldast í gegnum spegilinn. Verkið byggist á sjónarhorni áhorfandans þegar hann miðjusetur sig með spegilmynd sinni. Þegar tveir mætast í miðju spegilsins falla líkamar þeirra saman í einn svo að ný spegilmynd myndast.

Sjónarmið

Sigurður Guðmundsson

Looking Twice

Ólöf Nordal

Fjögurra laufa smárar

Hildur Hákonardóttir

Rit skáldsins og fræðimannsins Johans Wolfgang von Göthe (1749-1832) hafa lengi verið innblástur Hildar, og eru þeir Henry David Thoreau henni hvað kærastir höfunda. Í þessu verki hugleiðir Hildur kenningar Göthes í ritinu Die Metamorphose der Pflanzen frá árinnu 1790 og lýsir ferli plöntunnar sem byggist á blaðformi hennar og ummyndast ýmist vegna samdráttar eða útvíkkunar. Myndirnar og orin sýna þá miklu fjölbreytni sem birist í laufskrúði og lýsa frjóvguninni sem felur í sér leyndardómfull samskipti.

Getnaður með hunangsvökva

Guðjón Ketilsson

Ljóð

Á hvítum vegg hangir fjöldi fundinna smáhluta í röðum. Verkið er samsett úr hlutum sem listamaðuirnn hefur fundið á göngu sinni um borgina. 

Úr sýningarbæklingi sýningarinnar Jæja á Kjarvalsstöðum í október 2022: 
Hugmyndirnar koma mjög oft á göngu. Ég reyni mjög meðvitað að vera með öll skilningarvit opin í göngutúrum og horfa á umhverfið ferskum augum, horfa eftir formi og samhengi hluta. Mér finnst mikilvægt að vera forvitinn. Ég geng ekki endilega með skissubók á mér en ég skrái mjög oft hjá mér einhverjar pælingar þegar ég kem aftur á vinnustofuna. Svo safna ég mjög oft einhverjum vasahlutum sem gjarnan verða grunnur að einhverjum verkum eða passa inn í verk. Ein hugmynd sprettur líka af annarri, og það myndast ferli, svo hugmynd sem kviknar í gönguferð er oft framhald af ferli eða breyting á ferli sem þegar er hafið og vindur upp á sig. Um leið og ég er að segja þér frá þessu þá átta ég mig á að sennilega er sköpunarferlið virkast hjá mér þegar líkaminn er á hreyfingu. (Guðjón Ketilsson í samtali við Gyrði Elíasson í sýningarskrá.)

Áleiðis

Eirún Sigurðardóttir

Í Rauntímareflinum kemur COVID-heimsfaraldurinn við sögu. Daginn eftir að fyrsta smitið greindist hér á landi, í upphafi árs 2020, byrjaði hún á nýju verki, metra á kant í grófan stramma. Framan af var verkið hugsað í svipuðum anda og fyrri útsaumsflæðisverk hennar. Síðasta sporið í þennan fyrsta hluta refilsins saumaði hún 8. apríl, þegar sóttvarnalæknir upplýsti þjóðina að toppinum á smitkúrfunni væri líklega náð. Hófst Eirún þá handa við að sauma næsta stramma, sem átti að vera unninn á meðan faraldurinn fjaraði út. Eins og enn er í fersku minni varð raunin allt önnur. Strammarnir urðu á endanum fimm og markast endir refilsins við daginn sem grímuskylda var afnumin hérlendis undir lok árs 2021. Glöggir áhorfendur geta ef til vill séð þróun faraldursins í óhlutbundnum formum, litaflæði og efnisvali, en einnig fléttast inn í sauminn einkalíf listamannsins og jarðhræringar á Reykjanesskaga. Eirún saumaði þó ávallt í flæði, án þess að ákveða hvert næsta skref yrði og því nánast eins og völva sem býr yfir magnaðri vitneskju um örlögin og það er undir móttakanda spádómsins komið að túlka hann.

Rauntímarefill

Allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna helgaði árið 1975 málefnum kvenna með áherslu á jafnrétti, framfarir og frið. Þessu skyldi fylgt eftir með ráðstöfunum til að tryggja árangur. Þetta skapaði tækifæri til að hefja fána á loft og tala hærra um jafnrétti á Íslandi. Kvennasamtök, kvenfélög og stéttarfélög tóku sig saman og skipulögðu dag þar sem konur á Íslandi lögðu niður vinnu 24. október, en það er stofndagur Sameinuðu þjóðanna. Konur vildu sýna fram á mikilvægi vinnuframlags síns bæði inni á heimilunum og úti á vinnumarkaðnum. 

Myndasagan Kvennafrídagurinn 1975 birtist fyrst í bókinni Ég þori, get og vil, sem kom út árið 2005 hjá forlaginu Sölku. Hún var tileinkuð öllum konum sem tóku þátt í kvennafrídeginum 1975 og sérstaklega framkvæmdanefndinni.

Kvennafrídagurinn 1975. Vilborg Harðardóttir og allar konurnar sem bjuggu hann til.

Hildur er vefari og byggir aðferðafræði sína á tækni vefsins hvort sem um er að ræða sköpun listaverka eða í öðru starfi. Vefnaður krefst mikillar skipulagshæfni, reiknigetu og framsýni, enda kemst hún svo að orði: „Ef þú kannt að vefa þá kanntu að stjórna fjöldahreyfingu.“ Rauði þráðurinn í lífsspeki Hildar er að alltaf megi leita svara í náttúrunni. Manneskjan, samhengi hennar og samspil við náttúruna er inntak allra verka hennar. Einnig sú hugmynd að hvert og eitt okkar geti haft áhrif til breytinga. Þar hafði hún fyrirmyndir og er nú ein af okkar fyrirmyndum hvað þetta varðar. Listsköpun Hildar, útgáfa, aktívismi, ræktunarstarf og lífsafstaða eru ofin í samfélagsvefnaðinn og til merkis um það að listin hefur áhrif til breytinga.

Rótleysi

Þetta er viðamesta verk Hildar. Það er sett saman úr tólf ofnum teppum, einu fyrir hvern mánuð ársins. Um verkið hefur listakonan skrifað eftirfarandi texta: 

Himinn og jörð mætast.

Verkið er hafið á vorjafndægrum. Í hverjum mánuði í heilt ár óf ég teppi, sem lýsir mótum himins og jarðar, hinum síbreytilegu litum veðrabrigða, birtu og árstíða. 

Í mars glittir í grænt og brúnt í gulu vetrargrasi.
Í apríl hefur grænkað en vorhret ógnar gróðri.
Í maí rennur grængresið saman við bláma himinsins.
Í júní er blómskrúðið í algleymingi.
Í júlí sést í munstur ljáfaranna.
Í ágúst skín í bleika grasrótina.
Í september eru litir haustsins upphafnir.
Í október fellur fyrsta snjófölið.
Í nóvember liggur frosið vatn yfir landinu.
Í desember situr miðsvetrarsól við sjóndeildarhring.
Í janúar eru himinn og jörð hvít af snjó. 
Í febrúar tekur aftur að sjá í auða jörð. 

Hringrás árstíðanna hefst að nýju. 

Verkið var keypt fyrir Hótel Sögu á níunda áratug síðustu aldar og var þar lengi til sýnis. Þegar hótelið gekk í gegnum gagngerar breytingar við upphaf aldarinnar virðast febrúar og nóvember hafa glatast.

Árshringurinn

Bryndís Snæbjörnsdóttir / Mark Wilson

Verkið er unnið eftir teikningum og mælingum á tilteknu hvítabjarnahíði í Norður-Alaska.

Matrix (II)

Verkið er byggt á upplýsingum um hvítabjarnakomur til Íslands á árunum 1880 til 2016.

Ursus Maritimus Islandia

Olga Bergmann

Skúlptúrinn er samsettur úr postulíni og viði. Hann situr vel, tilsniðinn á kanti sýningarstöpuls. Á hluta verksins er blýantsteikning og efst hvílir einskonar þrívíð teikning úr lituðu postulíni. Stöpull sköpunar sver sig í ætt við fyrr verk sama listamanns sem vinnur gjarnan á mörkum náttúruvísinda þar sem hið manngerða og náttúrlega mætast. Þar eru ýmist tilvísanir í óræðar lífverur, heim tilraunastofunnar og frjálsa fantasíu.

Stöpull sköpunar

Anna Hallin

Viðkomustaður

Áfangastaður

Arna Óttarsdóttir

Í vefverkum Örnu má sjá hvernig hún miðlar flókinni línuteikningu í kerfi sem byggist í grundvallaratriðum á lóðréttum og láréttum ásum. Við gerð veggteppanna hefur hugmyndin viðkomu, á milli skissubókar og vefnaðar, í tölvuforriti þar sem uppröðun og úrvinnsla á sér stað. Þar á listamaðurinn við heildarmyndina eins og sjá má í ummerkjum sem koma fram við klippivinnu eða útstrokun á tölvuskjá. Þessu er öllu haldið til haga í endanlegri útfærslu. Þegar heildarmyndin er fullgerð sem skissa í tölvu hefst Arna handa við að vefa.

Gul tjörn

Edda Jónsdóttir

Edda Jónsdóttir (f. 1942) býr og starfar í Reykjavík. Hún stundaði nám í Myndlistarskóla Reykjavíkur, Myndlistar- og handíðarskóla Íslands og Rijksakademie van Beeldende Kunsten í Amsterdam. Edda starfaði við myndlist frá árunum 1975-1995, stofnaði síðan i8 gallerí þar sem hún starfaði sem framkvæmdastjóri til 2007 og sneri sér þá aftur að eigin listsköpun.

Teikningar voru sýndar fyrst í Hverfisgalleríi samhliða útgáfu bókverks.

Teikning 27

Teikning 14

Teikning 6

Teikning 5

Teikning 2

Ingibjörg Sigurjónsdóttir

Mig langar að gefa þér madeleine sem minnir þig ekki á neitt

Ekki úr þessu

Elín Hansdóttir

Nafn verksins vísar til norrænar goðafræði en Himinglæva var dóttir sjávargyðjunnar Ránar og sjávarguðsins Ægis. Verkið framkallar tóna þegar vindurinn blæs en tónarnir eru breytilegir eftir krafti vindsins.

Verkið var afhjúpað við Hörpu þann 7. maí 2022. Það var valið í samkeppni um list í opinberu rými við Hörpu árið 2008 og var gjöf frá íslenska ríkinu og Reykjavíkurborg í tilefni af 10 ára afmæli Hörpu. Þar sem verkið er eins konar hljóðfæri hæfir listaverkinu vel að vera við Hörpu.

Collection