Ásmundur Sveinsson

Erró

Kjarval

Bakkus

Þjóðlag

Fararheill

Fljúgandi diskar

Kossinn sýnir innilegheit milli tveggja einstaklinga. Verkið er gott dæmi um nýtt viðhorf Ásmundar sem þróaðist á þessum árum þar sem hann fór að brjóta upp massann og hin heilsteyptu form verka sinna og loftið fór að spila meira hlutverk. Í verkinu sagðist Ásmundur vera að komast að „kjarna málsins“ sem sé fólkið annars vegar en loftið á milli þess hins vegar. „Loftið talar einnig sínu máli ekki síður en línurnar í fígúrunum“.

Kossinn

Þórbergur Þórðarson, andlitsmynd

Skírnarfontur

Einar Benediktsson (1864-1940) og Ásmundur höfðu aðsetur um tíma í húsnæði Holdveikraspítalans í Laugarnesi en þar höfðu listamönnum  verið úthlutað vinnustofum. Um kynni sín af Einari segir Ásmundur: Karlinn virkaði á mig eins og tröll. Það var gott að ég skyldi kynnast honum, ég hafði gagn af því. Ég sá í honum andstæður sem sameinuðust í persónunni og skáldinu Einari Benediktssyni. Í honum var bæði tröllskapur hins stóra og þess góða. Tvö tröll sem töluðust aldrei við, en stækkuðu hvert annað. Hann var konungur. (Bókin um Ásmund bls. 47 höf. Matthías Johannessen)

Einar Benediktsson - andlitsmynd

Völundur

Án titils (slípaður steinn)

Nafnlaust (Lampi)

Lampi

Nafnlaust (Kona með barn)

Nafnlaust (Abstraction með gleri)

Óðinshrafninn

Valtýr Stefánsson (andlitsmynd)

Undir friðar og landnámssól

Sjómannaminnismerki

Ásmundur gerði verkið í Reykjavík árið 1971 og er það unnið í járn og eir. Vængbrotni fuglinn er eitt af síðustu verkum Ásmundar. Þar dregur hann upp ímynd fugls: einföld útskorin járnplata og eirlínur sem gefa í skyn vænghaf fuglsins jafnframt því að afmarka rýmið umhverfis skúlptúrinn.

Í þessu verki kemur vel fram, líkt og í flestum járnmyndum Ásmundar, hvernig listaverkið vegur salt á milli þess að vera sjálfstæður skúlptúr eða lýsing í járni á þekktum hlutveruleika. Meginformið er járnplata, sem listamaðurinn hefur fundið og sett nánast óbreytta inn í listaverkið. En nafn verksins opnar augu áhorfandans fyrir fuglsímyndinni. Það er því sem listamaðurinn hafi lesið út úr þessu einfalda grunnformi fuglsmynd sem hann síðan undirstrikar með „koparvængjum“ og nafngiftinni.

Vængbrotni fuglinn

Lífið í undirdjúpunum

Tristan og Ísold

Ásmundur gerði verkið í Reykjavík árið 1959. Það er unnið í járn og kopar. Í þessu verki hefur listamaðurinn slitið sig frá fyrri myndgerð sem einkenndist yfirleitt af miklum massa. Nú teiknar hann í rýmið með járnalínum, hvössum og mjúkum. En þegar grannt er skoðað má sjá að formin hafa hlutlæga vísun. Í stórum dráttum merkjum við fígúru með ferhyrndan haus og boga í höndum sér. Nafn verksins gefur til kynna að hér sé um að ræða lýsingu á atburði úr norrænni goðafræði þar sem Loki Laufeyjarson kom við sögu: „Hörð tók mistiltein ok skaut at Baldri at tilvísun Loka.“

Lokaráð

Með þessu verki leitar Ásmundur til barnæsku sinnar. Myndin á rætur að rekja til gammallar þulu sem kveðin var yfir honum þegar hann var barn og átti að fara að sofa: Við skulum ekki hafa hátt. / Hér er margt að ugga. / Eg hef heyrt í alla nátt / andardrátt á glugga.

Andardráttur á glugga

Geimþrá

Collection