Ásmundur Sveinsson

Erró

Kjarval

Grieg

Washington

Beethoven

Wagner

Chessmann

Nasser

Cassius Clay

Verk Errós byggja á undirbúningsklippimyndum þar sem hann tengir saman og stillir upp „myndum heimsins“, frá ólíkum tímum, stöðum og menningarlegum lögum. Við yfirfærslu klippimyndanna í málverk öðlast smávægilegar, fjöldaframleiddar prentmyndir aukið vægi og áhrifamátt og taka á sig nýja merkingu. Dæmi um slíkt eru verkin úr Skrímslin-myndaröðinni frá árunum 1967–68.
Í þessum portrettskopmyndum blandar Erró opinberum myndum þekktra einstaklinga úr stjórnmálum, listum, bókmenntum, tónlist, kvikmyndum og vísindum saman við andlit úr bandarískum hryllingsmyndablöðum. Hann sameinar hluta af andlitum fræga fólksins við afmynduð og grett andlit og skapar þannig eitt brenglað portrett. Hvert málverk samanstendur af tveimur höfðum, þar sem annað speglar hitt.
Þessi framsetning afhjúpar ekki aðeins sköpunarferlið og rýfur þannig dulúð verksins, heldur breytir hún einnig skynjun okkar á viðfangsefnunum. Fræga manneskjan og skrímslið eru samtengd – afmynduð svipbrigðin leiða í ljós faldar hliðar viðkomandi og breyta því hvernig við lítum á þau.
Með þessum skopmyndum ögrar Erró mörkum milli sannleika og blekkingar og hvetur okkur til að efast um opinberar ímyndir og frásagnir fjölmiðla, og mynda okkur eigin skoðanir.
Danielle Kvaran

Franco

Glenn

Verk Errós byggja á undirbúningsklippimyndum þar sem hann tengir saman og stillir upp „myndum heimsins“, frá ólíkum tímum, stöðum og menningarlegum lögum. Við yfirfærslu klippimyndanna í málverk öðlast smávægilegar, fjöldaframleiddar prentmyndir aukið vægi og áhrifamátt og taka á sig nýja merkingu. Dæmi um slíkt eru verkin úr Skrímslin-myndaröðinni frá árunum 1967–68.
Í þessum portrettskopmyndum blandar Erró opinberum myndum þekktra einstaklinga úr stjórnmálum, listum, bókmenntum, tónlist, kvikmyndum og vísindum saman við andlit úr bandarískum hryllingsmyndablöðum. Hann sameinar hluta af andlitum fræga fólksins við afmynduð og grett andlit og skapar þannig eitt brenglað portrett. Hvert málverk samanstendur af tveimur höfðum, þar sem annað speglar hitt.
Þessi framsetning afhjúpar ekki aðeins sköpunarferlið og rýfur þannig dulúð verksins, heldur breytir hún einnig skynjun okkar á viðfangsefnunum. Fræga manneskjan og skrímslið eru samtengd – afmynduð svipbrigðin leiða í ljós faldar hliðar viðkomandi og breyta því hvernig við lítum á þau.
Með þessum skopmyndum ögrar Erró mörkum milli sannleika og blekkingar og hvetur okkur til að efast um opinberar ímyndir og frásagnir fjölmiðla, og mynda okkur eigin skoðanir. Danielle Kvaran

Chaplin

Lizst

Ezra Pound

Braque-Rubens

Dufy-Tintoretto

Pressure

Um miðjan sjöunda áratuginn skapaði Erró nokkrar myndaraðir sem byggðu á sömu lögmálum um myndrænar andhverfur. Ein þeirra er Páfalist-röðin frá árinu 1965, þar sem hann stillir saman ljósmynd af Jóhannesi XXIII páfa („góða páfanum“, páfa fólksins), sem hann fékk af póstkorti, og endurgerðum myndum af módernískum málverkum. Útkoman verður sjónrænt andstæðuform sem fangar athyglina. Með þessari aðferð dregur Erró upp samsvörun milli föður nútímavæðingar kaþólsku kirkjunnar og hinna svonefndu „páfa“ nútímalistarinnar (Arp, Klee, Matisse, Léger, Mondrian, Capogrossi, Magnelli o.fl.).
Tilgangurinn er gáskafullur, eins og sjá má af orðaleikjunum í titlum málverkanna („Papa Picasso“ og „Papa Braque“), þar sem „papa“ vísar bæði til páfa á ítölsku og föður á frönsku. Nafn raðarinnar, Páfalist, tengir svo saman „pope art“ og popplist á hnyttinn hátt. Þessi aðgerð er í senn myndbrjótur og glettni, þar sem hún ögrar valdhöfum ólíkra sviða og tíma með fjörugri óvirðingu. Danielle Kvaran

Collection